Ο Μέσι, ο Εμπαπέ, ο Κριστιάνο και ο Μόντριτς που θέλει να μιμηθεί τον Ζιντάν! (pic)

Η ώρα των μεγάλων μαχών έφτασε. 4 ζευγάρια, 8 ομάδες. Οι 8 καλύτερες ομάδες του κόσμού. Τέσσερις προχωρούν, οι υπόλοιποι γυρίζουν πίσω με σκυμμένο το κεφάλι. Βρισκόμαστε ίσως στο πιο κομβικό σημείο του τουρνουά. Οι προημιτελικοί είναι πάντα ξεχωριστοί. Ομάδα και προπονητής που παίρνουν την πρόκριση στους ημιτελικούς δεν μπορούν να θεωρηθούν σε καμία περίπτωση αποτυχημένοι ακόμη και αν δεν φτάσουν μέχρι το τέλος. Μπαίνουμε λοιπόν σε αυτή την τετράδα αγώνων και η ανυπομονησία είναι μεγάλη. Δυο παιχνίδια με φαβορί και δυο απολύτως ισορροπημένα. Μόλις σφυρίξει ο διαιτητής όμως όλα αυτά δεν μετρούν. 11 εναντίον 11 και το διακύβευμα τεράστιο. Πάμε όμως να τα πάρουμε ένα προς ένα αναλύοντας κάποιες λεπτομέρειες που στο τέλος ίσως αποδειχτούν ικανές να κάνουν την διαφορά.

Ξεκινάμε χρονικά και πάμε στο Βραζιλία—Κροατία. Ας μην μας ξεγελά η εικόνα του πρώτου ημιχρόνου στο Βραζιλία – Νότιος Κορέα. Σε καμία περίπτωση δεν περιμένουμε σήμερα τόσο ανοικτό παιχνίδι. Η μάχη Θα είναι πολύ πιο κλειστή. Οι Κροάτες θέλουν να κλείσουν τον πολύ επιτυχημένο κύκλο των τελευταίων χρόνων με μια ακόμα μεγάλη επιτυχία. Υπολείπονται ενέργειας από τον αντίπαλο τους ξεκάθαρα, όμως έχουν την εμπειρία και την ποιότητα για να το ισορροπήσουν. Ο Μόντριτς στην τελευταία ίσως παράσταση του σε μεγάλο τουρνουά θα θέλει να κάνει αυτό που έκανε και ο πρώην προπονητής του το 2006 και πάλι απέναντι στους Βραζιλιάνους και πάλι σε προημιτελικό. Σε μια πραγματική επίδειξη τεχνικής, φινέτσας και προσωπικότητας ο Ζινεντίν Ζιντάν τότε βγήκε μπροστά και με μια από τις κορυφαίες σε απόδοση εμφανίσεις παίχτη που έχω δει στην ζωή μου βγήκε νικητής στην μάχη των προημιτελικών απέναντι στους τότε παγκόσμιους πρωταθλητές. Αν δεν είδατε ή δεν θυμάστε αυτό το παιχνίδι, κάντε ένα γύρο από το διαδίκτυο και ρίξτε μια ματιά. Ίσως ερωτευτείτε ξανά από την αρχή αυτό το άθλημα. Από την άλλη οι Βραζιλιάνοι έρχονται με φόρα έχοντας μια από τις πιο γεμάτες ομάδες των τελευταίων χρόνων. Έδειξαν μια πολύ σοβαρή εικόνα στους ομίλους απέναντι σε δυνατές ευρωπαϊκές ομάδες, όπως η Σερβία και η Ελβετία, σε παιχνίδια που τα διαχειρίστηκαν χωρίς να προσπαθήσουν να εντυπωσιάσουν αλλά να πάρουν την ουσία. Σε αυτά τα παιχνίδια δεν δέχτηκαν ούτε ένα σουτ στον στόχο. Αυτό δείχνει και μια άλλη εκδοχή αυτής της ομάδας που όμως όταν βρεί χώρους μπορεί να σε σκοτώσει όπως έκανε στους Κορεάτες. Η πρόβλεψη μου είναι Βραζιλία, είτε εύκολα είτε δύσκολα.

Πάμε Παρασκευή βράδυ και καθόμαστε αναπαυτικά για να παρακολουθήσουμε τον δεύτερο χρονικά προημιτελικό ανάμεσα σε Αργεντινή και Ολλανδία. ‘Ενα παιχνίδι που αν δεν είχε τον Μέσι κάπου εκεί ανάμεσα, θα είχε φαβορί. Και Θα είχε φαβορί επειδή η Ολλανδία κατά την άποψη μου έχει πιο ποιοτικούς και πιο ψημένους παίχτες στο σύνολο της. ‘Ελα όμως που ο Αργεντίνος σούπερ σταρ στα 35 του κάνει πράγματα που δεν φανταζόμασταν πως Θα κάνει στο τελευταίο του μεγάλο τουρνουά. Απλά για να σας δώσω να καταλάβετε, είναι ο ποδοσφαιριστής που διένυσε τα περισσότερα μέτρα με την μπάλα στο τουρνουά μέχρι στιγμής. Εξτρα τα 3 γκολ που πέτυχε, έξτρα οι πάσες κλειδιά που έδωσε. Δείχνει να το θέλει πολύ και άσχετα αν το περιμέναμε ή όχι δείχνει και να μπορεί να το κάνει. Συνοψίζοντας είναι ένα πολύ ισορροπημένο παιχνίδι που φαντάζει να είναι πιο κοντά στην παράταση παρά τα άλλα τρία. Αν πρέπει να επιλέξω μια ομάδα όμως θα έλεγα Ολλανδία, για τον λόγο οτι το Βραζιλία – Αργεντινή στα Μουντιάλ είναι όπως το Ρεαλ Μπαρτσελόνα ή το Γιουνάιτεντ – Λίβερπουλ στο Τσάμπιονς Λιγκ. Όλοι τα περιμένουμε και πάντα κάτι γίνεται για να μην προκύψουν.

Τρίτος προημιτελικός, Μαρόκο – Πορτογαλία. Εδώ έχουμε μια ομάδα που ζει ήδη το όνειρο και μια ομάδα που άρχισε να πιστεύει πως μπορεί να το ζήσει. Το φανταστικό Μαρόκο κάνει ένα τουρνουά βγαλμένο μέσα από τα πιο τρελά όνειρα των φίλων του. Για του λόγου το αληθές σε 4 παιχνίδια, έχει δεχτεί μόλις ένα γκολ και αυτό ήταν αυτογκόλ.’Εχει τα αστέρια του σε πολύ καλή κατάσταση, παίκτες που μπορούν να του δώσουν το κάτι παραπάνω επιθετικά και περιμένει την κατάλληλη ευκαιρία για να κτυπήσει. Ίσως μπει στον αγώνα με άγνοια κινδύνου και αυτό ποτέ δεν είναι κακό για μια ομάδα. Από την άλλη η Πορτογαλία είναι σε μια κατάσταση που αγωνιστικά δείχνει πολύ δυνατή, που βρίσκει βοήθειες από πολλούς ποδοσφαιριστές, όμως όλα αυτά υπερκαλύπτονται από τις συζητήσεις για τον Κριστιάνο. Είναι μια συνθήκη που πρέπει να διαχειριστεί ο Σάντος με πολλή προσοχή. Αν και εδώ που φτάσαμε έχει μόνο μια επιλογή. Να το πάρει. Γιατί από την μια δεν έχεις το δικαίωμα να αποτύχεις με τον Κριστιάνο στον πάγκο, και από την άλλη έχοντας το παράδειγμα του αγώνα με την Ελβετία, αν τον ξεκινήσεις και το πράγμα πάει στραβά, ξανά όλη η ευθύνη Θα πέσει πάνω σου. Μπορεί λοιπόν ο Σάντος να έκανε μια καθαρά ποδοσφαιρική επιλογή την Τρίτη, όμως αν δει κανείς την μεγάλη εικόνα θα καταλάβει πως αυτό που έκανε είναι να βάλει όλη την πίεση στις πλάτες του. Η άποψη μου είναι πως η Πορτογαλία και ο Κριστιάνο είναι μπροστά σε μια ιστορική ευκαιρία. Αν ο Κριστιάνο στα επόμενα παιχνίδια, που εκ των πραγμάτων θα είναι πιο κλειστά και ίσως διαρκέσουν παραπάνω από 90 λεπτά, συμφιλιωθεί με την ιδέα πως θα έρχεται από τον πάγκο, οι πιθανότητες να γίνει καθοριστικός στα παιχνίδια αυξάνονται κατακόρυφα. Είτε με μια εκτέλεση σε ανοικτό παιχνίδι όπως μας έχει συνηθίσει όλα αυτά τα χρόνια στα κρίσιμα ματς, είτε αν το πράγμα οδηγηθεί στα πέναλτυ με μια δική του εκτέλεση που θα δώσει την νίκη στην ομάδα του. Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο η Πορτογαλία μπορεί να πάει μέχρι και την κατάκτηση του τροπαίου με τον 37χρονο Κριστιάνο να είναι πρωταγωνιστής. Τώρα για το αυριανό παιχνίδι θεωρώ πως η Πορτογαλία όσο περνά ο χρόνος θα είναι πιο κοντά στην νίκη αφού οι δυνάμεις των Μαροκινών θα αρχίσουν να τους εγκαταλείπουν μετά και την μάχη 120 λεπιών που έδωσαν τη Τρίτη

Και πάμε στα πολύ δύσκολα. Αγγλία – Γαλλία το Σάββατο το βράδυ. Το παιχνίδι με το μεγαλύτερο ενδιαφέρον όσο αφορά το τακτικό κομμάτι. Δυο ομάδες οι οποίες μοιάζουν πολύ στον τρόπο που επιλέγουν να αναπτυχθούν, που έχουν όμως μια μεγάλη διαφορά στον τρόπο που επιλέγουν να εκτελούν. Αμφότερες οι ομάδες προτιμούν να κτίζουν τις επιθέσεις τους από αριστερά. Ανεβάζουν πολύ ψηλά τους αριστερούς ακραίους αμυντικούς τους, Σο και Τεο Ερνάντες αντίστοιχα, και δημιουργούν μια υπεράριθμα στην πλευρά τους. Η μεγάλη τους όμως διαφορά είναι πως η Αγγλία, σε αντίθεση με την Γαλλία, κτίζει απο αριστερά για να μπορέσει να βρει εκτελέσεις από δεξιά. Μέχρι στιγμής Σάκα, Ράσφορντ και Χέντερσον ήταν οι ποδοσφαιριστές που ερχόμενοι από δεξιά τελείωσαν με μία επαφή φάσεις που φτιάχτηκαν από αριστερά. Στο σύνολο 7 γκολ. Από την άλλη η Γαλλία στέλνει παίχτες αριστερά για να ακουμπήσει την μπάλα στον Εμπαπέ, που παίζει συνήθως πατώντας στην αριστερή γραμμή χρησιμοποιώντας όλο το πλάτος του γηπέδου (δηλαδή εκτός μεγάλης περιοχής). Σε αυτόν αναθέτει την ευθύνη να βρει τον τρόπο να εκτελέσει. Πράγμα που μέχρι στιγμής κάνει με πολύ μεγάλη επιτυχία αφού είναι ο ποδοσφαιριστής με τις περισσότερες ενέργειες με την μπάλα εντός της αντίπαλης περιοχής Κάνει μέχρι στιγμής πολύ μεγάλο τουρνουά και εύκολα παίρνει τον τίτλο του κορυφαίου. Αναλύοντας όλα αυτά, περιμένω με μεγάλο ενδιαφέρον τις επιλογές των προπονητών και το πως θα επιλέξουν να αγωνιστούν σε αυτό το παιχνίδι. Κάτι μου λεει πάντως πως ο Σάουθγκέιτ Θα πάει για πρώτη φορά σε αυτό το τουρνουά σε σύστημα με τριάδα στην άμυνα, σε μια προσπάθεια του να σταματήσει τον Μπαπέ. Όπως και να έχει δίνω προβάδισμα για πρόκριση στην Γαλλία, μόνο και μόνο επειδή έχει αυτόν τον απίστευτο ποδοσφαιριστή σε πολύ μεγάλη φόρμα.

Έφτασε λοιπόν η ώρα. Καλή διασκέδαση και μακάρι να απολαύσουμε ιστορικούς ιιροημιτελικούς.

Related Posts

Follow Us

SOCIAL