Γιατί έπαψες Γιουνάιτεντ να θυμίζεις…

Από πού να αρχίσω; Μόλις 5 από τους 12 διαθέσιμους βαθμούς. Τελευταίο διπλό τον περασμένο Μάρτιο. Τρίτο σερί παιχνίδι χωρίς νίκη. Πάει να σπάσει όλα τα αρνητικά ρεκόρ η φετινή Γιουνάιτεντ.

Και όμως αυτή η πραγματικότητα που φανερώνουν –  τα κατά τα άλλα – κυνικά στατιστικά, αποτυπώνεται με απόλυτη συνέπεια και μέσα στο γήπεδο. Τι και αν ο Σόλσκιερ στην προετοιμασία έλεγε στα Μέσα ότι δεν μας παίρνει ακόμη ένα κακό ξεκίνημα, η ομάδα του τον διαψεύδει πανηγυρικά, μπαίνοντας στην χρονιά σαν υπνωτισμένη. Μια νίκη στα πρώτα τέσσερα ματς και απώλεια βαθμών με Γούλβς, Κρύσταλ Πάλας και Σαουθάμπτον.

Τα πιο πάνω όμως, δεν μπορούν να προκαλούν έκπληξη αν ρίξει κάποιος μια ματιά στο ρόστερ της ομάδας αλλά και στις κινήσεις που έγιναν στην μεταγραφική περίοδο του καλοκαιριού. Οι κόκκινοι του Μάντσεστερ ολοκλήρωσαν πέρσι ακόμη μια τραγική χρονιά στην μετά Φέργκι εποχή. Ένας τρόπος υπήρχε για να αλλάξει επιτέλους αυτό. Να μπολιαστεί η ομάδα με top class ποδοσφαιριστές. Αντί αυτού το ρόστερ όχι απλά δεν ενδυναμώθηκε αλλά είναι κατά πολύ χειρότερο σε σχέση με το περσινό.

Για να γίνω πιο συγκεκριμένος, η Γιουνάιτεντ διαθέτει κατά την άποψη μου, το χειρότερο ρόστερ του Big-6, αλλά και το χειρότερο της δεκαετίας όσο αφορά την ίδια. Το καλοκαίρι ξόδεψε γύρω στα 150 εκατομμύρια ευρώ και αν ρίξεις μια ματιά στον πάγκο της, βλέπεις παιδιά της ακαδημίας. Και δεν έχω κάτι εναντίον αυτών των παιδιών, μια χαρά ταλέντα είναι, αλλά όταν μπαίνεις στο πιο ανταγωνιστικό πρωτάθλημα του κόσμου με αυτό το ρόστερ είσαι καταδικασμένος να αποτύχεις.

Από την ομάδα έφυγαν ποδοσφαιριστές όπως οι Λουκάκου, Σάντσες, Σμόλινγκ, Νταρμιάν και δεν αντικαταστάθηκαν, όχι μόνο ποιοτικά αλλά ούτε καν ποσοτικά. Μια ομάδα που ξόδεψε πάνω από 100 εκατομμύρια ευρώ το καλοκαίρι για να φέρει κεντρικό αμυντικό και δεξιό μπακ ( δεν αμφισβητώ την αξία κανενός εκ των δύο), έχει μείνει μόνο με τέσσερις επιλογές για τις 3 θέσεις τις επίθεσης, με μοναδικό δημιουργικό μέσο τον Μάτα και με ένα «ηγέτη» Πογκμπά που θέλει να φύγει και το φωνάζει σε κάθε ευκαιρία που του δίνεται.

Συνεπώς λείπουν πολύ οι προσωπικότητες του παρελθόντος από αυτήν την ομάδα. Προσωπικότητες που αν δεν έχεις την ικανότητα να τις καλλιεργήσεις, όπως έκανε ο μεγάλος σερ Άλεξ, πρέπει να τις αγοράσεις. Οι εποχές που η ομάδα ξόδευε λίγα και κατακτούσε τα πάντα τελείωσαν με την φυγή του Φέργκιουσον. Το ποδόσφαιρο έχει πλέον μπει σε άλλη διάσταση και αν δεν μπορείς να το ακολουθήσεις θα πρέπει να αρκεστείς σε επίπεδο Europa League, όσο και αν αυτό πληγώνει τον περήφανο κόσμο αυτής της ιστορικής ομάδας.

Και αφού ξεκίνησα με Πυξ Λαξ στο τίτλο, ας τελειώσω και με Πυξ Λαξ. Ένα από τα τραγούδια τους λέει ότι οι παλιές αγάπες δεν πάνε στον παράδεισο. Για την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ όμως αυτές – οι παλιές αγάπες – ίσως να ήταν και ο λόγος που τον είχε απολαύσει για πολλές δεκαετίες.

Related Posts

Follow Us

SOCIAL